iwrite-725

 

Ik wou dat ik kon schuilen

Ergens stil in een hoek

Een plek waar ik kan huilen

Om de ziekte die ik vervloek

Of ik wil of niet

P houdt mij constant in zijn macht

Hij doet mij veel verdriet

Overdag en in de nacht

Wat er ook gebeurd

Nooit laat hij mij eens gaan

Ik heb al veel getreurd

P stoort zich daar niet aan

Het is moeilijk te verteren

Dat ik dingen niet meer kan

Spieren die protesteren

Ben ik nog wel een man?

Jij laat mij leven

Als je zacht mijn lippen kust

Vergeet ik voor heel even

De vloek die op mij rust

Martien 29 – 03 – 2014