iwrite-725

Regendruppels vallen en lopen in mijn ogenrolstoel

Heb ik toch geluk hoef ik mijn tranen niet te drogen

Tranen van verdriet om wat ik vanmorgen zag

Een ontzettend triest begin van een nieuwe dag

Een meisje van achttien jaar nauwelijks een vrouw

Kreeg niets van wat ze van het leven wou

Last van de longen, MS en blind

Wat voor toekomst heeft zo’n kind?

 

Een paar keer in de week gaat zij revalideren

Maar daarvoor is geen geld meer zeggen de hoge heren

Het vervoer betalen is niet meer te doen

Maar een UN missie kost tweehonderdmiljoen

Maak eerst eens een einde aan het leed in eigen land

Laat je volk niet stikken gebruik je verstand.

Kom op regering maak een mooi gebaar

Geef een beetje toekomst aan een meisje van achttien jaar

Martien 27 – 05 - 2014