iwrite-725

 

In het donker verborgen

Ligt een hele nieuwe morgen

Compleet met al zijn zorgen

Te wachten op de dag

Wat zal er vandaag gebeuren

Wordt het lachen, wordt het treuren?

Ik zal niet langer zeuren

Jij raakt daardoor van slag

Blijf jij mij je liefde geven

Voor altijd niet voor even

De rest van mijn leven

Beloof je dat aan mij?

Kun je mij dat niet beloven

Bang dat de liefde uit zal doven

Ik kan dat niet geloven

Jij hoort er bij

Martien 24 – 12 - 2013

 

Ik was laatst aan het wandelen

Toen ik een trucker zag

Hij seinde met zijn lichten

Zwaaide en had op zijn gezicht een brede lach

Ik moet nu wel bekennen

Het deed me best wel goed

Dat ze me nog kennen

Als je iemand van vroeger ontmoet

Met vroeger bedoel ik

De tijd dat ik nog werken kon

Voordat ik

Bemerkte dat de Parkinson het won

Die tijd van toen

Lijkt nu al heel lang geleden

Wil het niet overdoen

Ben nu ook tevreden

martien 13 – 05 - 2013

 

Vol liefde en trouw

Zonder spijt of berouw

Is mijn leven met jou

Soms wel wat verdriet

Wie heeft dat niet

 Dit is geen klaaglied

Soms kijk ik terug

Wat ging het vlug

Jij bent mijn harddrug

Misschien raar

Zonder elkaar

Geen17  jaar 

Martien 12 – 06 - 2015

 

Wij worden zoetjesaan al weer wat ouder

Ben maar blij dat je het zeggen kunt

Want samen ouder worden

Is lang niet iedereen gegund

Natuurlijk zijn we wel veranderd

Hier en daar een rimpel meer

Er wordt niet meer zo gejakkerd

Het gaat zo vlug niet als weleer

Elke leeftijd heeft zijn charme

Dat is wat ik beweer

Als ik wegdroom in je armen

Bestaat er voor mij geen leeftijd meer

Met je hoofd op mijn schouder

En je lichaam dicht bij mij

Blijf jij, al worden wij ouder

Nog steeds een uitdaging voor mij.

Martien 04 – 07 – 2013

 

Vergeef me dat ik klaag

De temperaturen zijn te laag

Te laag voor de tijd van het jaar

Zomer, vergeet het maar

De koeien blijven binnen

Kunnen buiten niks beginnen

Het gras wil niet echt groeien

Cruciaal voor alle koeien

De koeien zijn niet blij

Ze horen in de wei

Kon ik de kou maar verjagen

Kwam er een einde aan het klagen

Martien 25 – 05 - 2015

Het is nog vroeg

maar het wordt al donker

De regen valt met bakken neer

Ik zit weggedoken

in een hoekje van de bank

voor mij hoeft het eventjes niet meer

Gevangen in het web

van mijn beperkingen

denk ik terug aan mijn verleden

Maar dat duurt nooit lang

veels te tastbaar

is het heden

Als ik me goed voel

gebeurt het wel

dat ik teveel van mijn lichaam eis

De dag erna

heb ik berouw

ik betaal toch steeds de prijs

Doe niet teveel

dat is wat iedereen

constant tegen me zegt

Ze hebben gelijk

maar ik verdom het

Ik geef niet toe in dit gevecht

Ik zal het P

niet makkelijk maken

in deze ongelijke strijd

Ook al weet ik van tevoren

hoe hard ik ook vecht

ik verlies altijd

Martien 17 – 09 – 2013

,