iwrite-725

 

Ik ben in ’59 geboren

Boven een café

Dat kon mij niet storen

En ik zat er toen niet mee

Als kind van amper twee

Zat ik al in de kroeg

Om het goed te leren

Is het nooit te vroeg

Mijn opa was de baas

Van het café “tramzicht”

En ik weet dat ik jullie verbaas

Maar de deuren zijn nog niet dicht

Het is nu “ binnen zonder kloppen”

Ja op die zelfde plek

Ik wil jullie echt niet foppen

Is nu het” Spektakel” kortweg” ‘t  Spek”

Vanuit de Prins Bernhardstraat

Ging het naar de Ommelseweg

En via de Molenstraat

naar de Palmstraat dat was geen pech

Hier heb ik gewoond tot ik 30 was

En ik had het goed zolang ik bij moeders was

Maar je moet toch ooit op eigen benen staan

En al is het laat alleen verder gaan

Na zes jaar op mijn eigen

En een rustig bestaan

Kon ik verkering krijgen

En was het met de rust gedaan

Een vrouw met drie kinderen

Is geen kinderspel

Maar dat kon mij niet hinderen

Zo verliefd was ik wel

Vijftien jaar zijn wij nu al getrouwd

En ik heb het best wel eens berouwd

Maar de meeste tijd is alles goed

En ben ik ontzettend blij dat ik je heb ontmoet

Martien 04 – 05 - 2013

 

Als ik met mijn karretje

Zo door de straten rij

En ik zie hoe schoon het is

Dan maakt me dat blij

Geen rommel van de Mac

Of van de shoarma tent

Geen bier of cola blikjes

Geruimd heel consequent

En als ik dan toch nog

afval zie verschijnen  

Laat ik dat vlug

In mijn plastic zak verdwijnen

Martien 08 – 01 – 2014

 

Het leven is als een boek

En ik heb het nog lang niet uit

Maar eens dan valt het doek

Als ik mijn boekje sluit

Het boek van je leven

Heb je zelf in de hand

Avonturen beleven

Of stil aan de kant

Mijn leven is geen thriller

Vol risico’s of gevaar

Nee het is wat stiller

Maar wel helemaal waar

                                                                     

Het boek van mijn leven

Is als een roman

Nemen en geven

Als vrouw en man

De kinderen en honden

Horen erbij

Voor altijd verbonden

In het boek van jou en mij

Martien 29 – 10 - 2014

 

Het is zoals het is en zo zal het altijd zijn

De groten worden groter de kleine die blijft klein

De groten worden rijker de verhoudingen lopen mank

En steeds meer van de kleinen moeten naar de voedselbank

En dan zijn er van die rijken die bulken van het geld

Die investeren het in oorlog en geweld

Zo worden ze weer rijker over de rug van de kleine man

Dat is vrij eenvoudig daar zijn er de meeste van

De kleinen lijden honger het is eigenlijk heel krom

Want veel van die arme landen hebben wel de bom

In de wapenindustrie wordt nog niet bespaard

Ik vraag me wel eens af wat is een leven waard

Heel veel mensen op de wereld hebben honger en verdriet

Maar de groten op deze aarde doen alsof men het niet ziet

Ik kan alleen maar zeggen dat het niet rechtvaardig is

Maar ik kan het niet veranderen het is zoals het is

Martien 25 – 04 – 2013

 

Als ik s ‘avonds laat de tv aan zet, en kijk naar het journaal

Dan denk ik keer op keer, dit is toch niet normaal

Ik zie kinderen huilen, van honger en verdriet

Ze kunnen zelfs niet schuilen, een woning hebben ze niet

Er is altijd wel ergens, een oorlog aan de gang

Dat zal wel nooit veranderen, ben ik bang

Homo haat, zinloos geweld, terreur aanslagen of een ramp

Ongelukken, drugs, een Alqaida kamp

Een groot deel van de wereld, is door en door verrot

Als god dit laat gebeuren, wat heb ik dan aan god

De mensen die in god geloven, in god de vader en de zoon

Kunnen niet blijven beweren, dit gebeurd gewoon

En als ik dan ga slapen, raak ik het beeld niet kwijt

Wat past er veel ellende, in tien minuten tijd

Martien 23 – 04 – 2013

 

De VVD, PvdA en Groen Links

Ze proberen allemaal heel slinks

Om uw stem te krijgen.

Ook D66, SP en SGP

Doen vrolijk mee

Om een meerderheid te verkrijgen

Gouden bergen beloven

Om je te laten geloven

Dat zij het beste voor je willen

Maar eenmaal op het pluche gezeten

Zijn de beloftes weer vergeten

Kunnen ze de burgers weer tillen

Iedereen moet offers brengen

Wie of wat je ook bent

Maar waarom geldt dat dan niet

Voor de minister-president

En ook het een Europa

Wordt wel wat overtrokken

Vooral die 3% norm

Laat ons zitten met de brokken

En af en toe

Dan snap ik het niet goed

Waar blijven de protesten

Vinden wij dan ook dat het zo moet?

Wij laten dit kabinet ons maar pesten.

Zij kunnen hun gang maar gaan

Kom op mensen

Doe er wat aan

Martien  08 -07 – 2013