iwrite-725

 

Mijn dag begint met de wekkerradio die om zes uur begint te spelen. Sloffend en nog niet helemaal wakker gaat het naar de douche. De eerste tabletten gaan er vlot in maar het duurt nog een half uur voordat ik echt wat merk. Het aankleden duurt langer dan vroeger, vooral mijn sokken en mijn broek werken niet mee.

Het ontbijt smaakt net als altijd weer heerlijk. Moet je nagaan dat ik vroeger nooit at toen ik nog werkte. En nu kan ik niet zonder. Na een toilet bezoek en het tandenpoetsen wordt het tijd voor mijn eerste wandeling. In een veiligheidsjas en gewapend met een zaklantaarn en knipperlicht ga ik op pad. Het is erg donker onderweg en koud. Op de achtergrond hoor ik het monotone geluid van het voortrazend verkeer op de snelweg. Een geluid dat regelmatig wordt verstoord door de sirenes van zieken-, politie- en brandweerauto’s. Zo ook vandaag.

Een gure noordoosten wind maakt dat de gevoelstemperatuur zakt naar min 10. Het wisselvallige weer dat voorspeld is komt helemaal uit en ik krijg tijdens mijn eerste ronde met zowel regen als hagel en natte sneeuw buien te maken. Het wordt s ’morgens eerder licht maar daar merk je niet zoveel van met dit weer. Thuis aangekomen even een sanitaire stop en weer op pad. Ronde twee.

Het is ondertussen een stuk lichter geworden maar nog steeds staat er een straffe wind en ook de buien komen regelmatig voorbij. Mijn wandelmaatje schijnt het niet te deren. Kwispelend loopt hij met me mee af en toe spelend met een tak. Een waterig zonnetje probeert wat van de dag te maken terwijl de auto’s, op een paar na, me hard voorbij rijden. Al dan niet groetend. Het lijkt minder koud. Als ik thuis kom even de mail checken en een kijkje nemen op FB. En op naar ronde drie.

De eerste anderhalve kilometer verlopen zonder al te veel problemen. Rijp valt van de takken en net achter in de kraag van mijn jas. Een koude rilling achterlatend. De laagstaande zon schijnt verblindend op de natte weg en in de vele plassen. De klep van mijn pet wat omlaag getrokken maar dat maakt mijn wereld wel erg klein dus maar weer terug gezet. Een langs de kant van de weg liggende hoop sneeuw verzet zich tevergeefs tegen de stijgende temperatuur. Terwijl ik rustig doorloop trekken er wolken voor de zon. Bijna thuis beginnen de eerste sneeuwvlokken weer te vallen. Nu nog mijn medicijnen innemen en wat eten, en dan vanmiddag?

Martien 04 – 02 - 2015